Dirk van den Berg uit Schoondijke was pas 23 jaar oud toen hij in Engeland overleed. Hij maakte deel uit van de Koninklijke Nederlandse Brigade Prinses Irene, de Nederlandse eenheid die tijdens de Tweede Wereldoorlog werd gevormd uit militairen en Engelandvaarders. Zijn verhaal is er één van oorlog, maar ook van een jong leven dat veel te vroeg eindigde.
Dirk van den Berg werd op 5 mei 1918 geboren in Schoondijke. Bij zijn geboorte droeg hij de naam Hamelinck. Zijn moeder, Emma Hamelinck, was tijdens haar zwangerschap verloofd met een marinier. Het voorgenomen huwelijk kwam er echter niet: haar verloofde overleed plotseling aan de gevolgen van de Spaanse griep.
In 1924 trouwde Emma met Arie Marinus van den Berg. Dirk werd in dat huwelijk erkend en kreeg de familienaam Van den Berg. Het gezin verhuisde uiteindelijk naar Weesp, waar zijn stiefvader werkzaam was bij Verkade.
Toen in mei 1940 Duitsland Nederland binnenviel, veranderde het leven van talloze jonge Nederlanders ingrijpend. Ook Dirk kwam uiteindelijk in Engeland terecht. Hoe precies hij bij de Nederlandse troepen terechtkwam en wanneer hij zich bij de Prinses Irene Brigade aansloot, is vooralsnog niet volledig bekend. Dat deel van zijn levensverhaal wordt nog onderzocht.
De Koninklijke Nederlandse Brigade Prinses Irene werd op 11 januari 1941 in Engeland opgericht. De brigade bestond uit Nederlandse militairen die in 1940 naar Engeland waren ontkomen, aangevuld met Engelandvaarders en andere Nederlanders die zich bij de strijd tegen Duitsland wilden aansluiten.
In 1941 kreeg de brigade haar thuisbasis in Wolverhampton, op het landgoed van Lord Wrottesley. Hier werden de Nederlandse militairen opgeleid en voorbereid op hun toekomstige taak: de bevrijding van Nederland.
Ook Dirk van den Berg verbleef daar als soldaat.
Het verhaal van Dirk kreeg echter een tragische wending voordat de brigade daadwerkelijk naar het Europese vasteland kon vertrekken.
Begin januari 1941 raakte Dirk nabij Birches Bridge bij Codsall, ten noordwesten van Wolverhampton, betrokken bij een ongeval met een legermotor. Tijdens een periode van verduistering miste hij een bocht in de weg en raakte hij ernstig gewond.
Zijn toestand bleek zeer ernstig. Dirk werd opgenomen in een ziekenhuis in Wolverhampton. Daar overleed hij op 11 januari 1942, bijna een jaar na de oprichting van de brigade. Hij was toen slechts 23 jaar oud. Als doodsoorzaken worden de gevolgen van het hersenletsel en een longontsteking genoemd.
Dirk werd begraven op de Borough Cemetery in Wolverhampton, waar verschillende Nederlandse militairen van de Prinses Irene Brigade hun laatste rustplaats kregen.
Hij behoorde tot de militairen van de brigade die in de omgeving van Wolverhampton door ziekte of een ongeval om het leven kwamen. Hun namen herinneren eraan dat de oorlog niet alleen slachtoffers maakte op het slagveld. Ook ver van het front, tijdens oefeningen en dagelijks militair leven, konden Nederlandse militairen hun leven verliezen.
Voor Dirks moeder Emma was zijn overlijden een onvoorstelbaar verlies. Dirk was haar enig kind. Volgens de familie heeft zij zijn dood nooit kunnen verwerken. Tot aan haar overlijden in 1997 droeg zij Dirks zegelring bij zich.
Het is een klein, tastbaar voorwerp dat een directe verbinding vormt met een leven dat al zo lang geleden eindigde. Achter de naam op een oorlogsmonument stond geen anonieme soldaat, maar een jonge man uit Schoondijke, een zoon en familielid met zijn eigen geschiedenis en dromen.
Op 23 oktober 2010 werd op de begraafplaats van Schoondijke een plaquette onthuld met de namen van 33 inwoners die tijdens de Tweede Wereldoorlog om het leven kwamen. Opvallend genoeg ontbrak de naam van Dirk van den Berg op deze plaquette.
Zijn naam staat wél vermeld in de herinneringen aan de gesneuvelden van de Prinses Irene Brigade.
Dirk heeft de bevrijding van Nederland niet meegemaakt. Hij zag de brigade niet vertrekken naar Normandië, maakte de opmars door Frankrijk en België niet mee en keerde nooit terug naar zijn geboorteplaats Schoondijke. Toch maakte hij deel uit van de generatie Nederlandse militairen die bereid was hun leven in dienst van de bevrijding te stellen.
Dirk van den Berg – geboren in Schoondijke op 5 mei 1918, overleden in Wolverhampton op 11 januari 1942. Een jonge Zeeuw die zijn laatste rustplaats vond in Engeland, maar wiens naam verbonden blijft met de Prinses Irene Brigade en de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog.
