Nicolaas Adriaan Oostinga (1881–1944)
Een leven in dienst van de posterijen, geëindigd in oorlogstijd
Nicolaas Adriaan Oostinga werd geboren op 8 december 1881 in Kuinderdijk en Baarlo, in de toenmalige gemeente Ambt Vollenhove. Hij groeide op in een gezin waarin zijn vader, Arnoldus Oostinga, arts was. Later koos Nicolaas voor een loopbaan bij de posterijen en telegrafie.
In 1910 trouwde hij in Breskens met Joanna van den Heuvel, die afkomstig was uit Breskens. Het echtpaar kreeg een dochter, Arnolda, die in 1911 in Utrecht werd geboren.
Loopbaan bij post en telegrafie
Oostinga maakte carrière binnen de Nederlandse posterijen. Hij werkte als ambtenaar bij de posterijen en telegrafie en werd uiteindelijk directeur van een post- en telegraafkantoor.
Een belangrijke periode in zijn loopbaan speelde zich af in Winsum. Daar volgde N.A. Oostinga in 1925 G.J. Mansfelt op als directeur van het postkantoor.
Later werd Oostinga directeur van het Post- en Telegraafkantoor in Tiel. Hij vervulde deze functie in een periode waarin post en telegrafie een belangrijke rol speelden in het dagelijks leven. Het postkantoor was niet alleen een plaats waar brieven en pakketten werden verwerkt, maar vormde ook een belangrijk onderdeel van de communicatie-infrastructuur van de stad.
Zijn maatschappelijke positie blijkt ook uit zijn militaire loopbaan. In 1936 staat N.A. Oostinga geregistreerd als reserve-kapitein bij de Genie, bestemd voor de militaire telegraafdienst. Hij was bovendien onderscheiden voor langdurige en eervolle dienst als officier.
De oorlogsjaren
Toen Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog onder Duitse bezetting kwam te staan, veranderde het dagelijks leven ingrijpend. Ook in Tiel namen de spanningen toe.
Oostinga was inmiddels directeur van het Tielse post- en telegraafkantoor. Volgens de beschikbare bronnen was hij weduwnaar en had hij een zoon.
Op 24 december 1944, aan de vooravond van Kerstmis, werd Oostinga samen met vier andere Tielenaren door de Duitse bezetter gefusilleerd. De vijf mannen waren als gijzelaars gevangen gehouden. De executie was een represaillemaatregel nadat een verzetsgroep een gevangene uit het Tielse politiebureau had bevrijd.
De andere slachtoffers waren Wim van den Bogaard, Jan Daalderop, Izak Dasberg en Chris Weijman. Zij werden in de nacht van 24 december 1944 op de binnenplaats van de toenmalige gevangenis in Tiel geëxecuteerd.
Nicolaas Adriaan Oostinga was op dat moment 63 jaar oud.
Een blijvende herinnering
De herinnering aan Oostinga is in Tiel bewaard gebleven. Aan de buitenmuur van het voormalige postkantoor aan het Hogeneinde 13 bevindt zich een bronzen plaquette ter nagedachtenis aan hem. Deze werd in 1946 onthuld. Op de plaquette wordt Oostinga genoemd als directeur van het voormalige post- en telegraafkantoor en wordt herinnerd aan zijn dood op 24 december 1944.
Ook bij het monument voor de vijf gefusilleerde gijzelaars in Tiel wordt zijn naam genoemd. Dit monument werd in 2018 onthuld bij de Westluidense Poort, op de plaats waar zich vroeger de Tielse gevangenis bevond. De namen van de vijf slachtoffers zijn in het glas van het monument aangebracht.
Een naam die herinnerd blijft
Het leven van Nicolaas Adriaan Oostinga begon in 1881 in de omgeving van Vollenhove en voerde hem via onder meer Breskens en Winsum uiteindelijk naar Tiel. Zijn loopbaan stond jarenlang in het teken van de Nederlandse posterijen en telegrafie. Zijn leven kreeg echter een tragisch einde in de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog.
De plaquette aan het voormalige postkantoor en het monument voor de vijf gefusilleerde Tielenaren herinneren aan zijn leven en aan de donkere omstandigheden waaronder hij om het leven kwam.
Nicolaas Adriaan Oostinga – 8 december 1881 – 24 december 1944.
Zijn naam blijft verbonden met de geschiedenis van Tiel en met de herinnering aan de slachtoffers van de Duitse bezetting.
