Adriaan Willem Klaassen werd geboren op 9 maart 1917 in Breskens, in een hardwerkende schippersfamilie. Als zoon van Eliza Klaassen en Geertruida Klaassen van Overbeeke groeide hij op in een tijd waarin de zee en het zware werk een belangrijk onderdeel van het dagelijks leven waren. Niemand kon toen vermoeden dat zijn leven in het teken zou komen te staan van moed, oorlog en opoffering.

Toen Nederland in mei 1940 werd bezet, koos Adriaan ervoor niet aan de kant te blijven staan. Op 16 mei 1940 wist hij vanuit Nederland te ontsnappen met de Hr.Ms. Batavier II. Via een gevaarlijke tocht bereikte hij eind mei het Franse Cherbourg. Daar melde hij zich bij de Nederlandse strijdkrachten en werd hij ingedeeld bij de Marine.

Later kwam Adriaan terecht bij het beroemde 320 Squadron dat vanuit Engeland opereerde tegen de Duitse bezetter. Als boorschutter vloog hij mee in een North American Mitchell B-25D bommenwerper. De missies waren gevaarlijk en vaak levensbedreigend, maar toch bleven de bemanningen vliegen om Europa stap voor stap te bevrijden.

In de nacht van 12 op 13 juni 1944 nam Adriaan deel aan een aanval op het spoorwegemplacement van Lisieux in Frankrijk. Tijdens deze missie werd het toestel geraakt door vijandelijk vuur. De Mitchell stortte neer nabij St. Aubin de Scellon. Adriaan en de andere vier bemanningsleden kwamen daarbij om het leven. Hij werd slechts 27 jaar oud.

Na de oorlog werden de stoffelijke resten van de bemanning herbegraven op het Militair Ereveld Grebbeberg, waar hun offers nog altijd worden herdacht.